Atleet

Casper is hardloper van nationaal niveau. In het verleden richtte hij zich met name op de midden afstand. Dit heeft, zowel bij de jeugd als senioren, geresulteerd in enkele nationale titels en een wereldtitel bij de masters. Met zijn club Phanos heeft Casper diverse malen deelgenomen aan Europa Cup-wedstrijden. Nu de jaren beginnen te tellen richt hij zich op DE klassieke afstand van de atletiek: de marathon.

management

Casper is bewegingswetenschapper en heeft vele jaren ervaring in (project-)management, advies en beleid. Zowel binnen (semi-)overheden, sportorganisaties als commerciële bedrijven. Hij combineert zijn (interim) werkzaamheden met zijn sportieve loopbaan als atleet.

Amsterdam Marathon

Prachtig weer was het op 16 oktober. Perfect om een goede marathon neer te zetten en ook de benen voelden goed aan.
Na een prima start met een eerste 5km in 17.12 lag het tempo eigenlijk net iets te hoog. Samen met Rob Detert liet ik mij iets afzakken en samen kwamen we op 10km door in 34.23 (5km: 17.11). Het tempo was hetzelfde gebleven, we lieten de groep voor ons alleen gaan.
Op 12 km kwam Lornah Kiplagat met twee hazen voorbij, hun tempo lag vrij hoog, dus ik liet ze in eerste instantie voorbij lopen. Echter Rob haakte wel aan, mijn vader die mee fietste riep al “Meegaan!” en na honderd meter dacht ik: “Straks langs de Amstel tegenwind: inderdaad meegaan!”.
Ik kon eigenlijk vrij makkelijk versnellen en aanhaken, het was een mooi tempo, veel motoren in de buurt en boven ons cirkelde de helikopter…dat gaf wel een kick. Ook zou ik snel langs mijn vriendin komen, die samen met onze dochter en mijn moeder op het 15km punt zouden staan. Hier kwam ik door in 51.29 (5km: 17.06).
Rob moest ondertussen afhaken en ik wist mooi mee te gaan langs de Amstel. Mijn plan was: volgen t/m Oudekerk en dan op de terugweg langs de Amstel mijn eigen tempo kiezen. Zo gezegd zo gedaan, op 20km was de doorkomsttijd: 1.08.35 (5km: 17.06) en op de halve marathon 1.12.20. Vanaf dat moment liet ik Lornah lopen en viel het tempo iets terug naar 17km/u. Ik had het gevoel dit nog lang te kunnen volhouden, de marathon was nu echt begonnen.

Foto: Jelle Kok

Op 25km liep ik 1.25.55 (17.22). Hierna volgde een zwaar stuk op het saaie industrieterrein met flink wat tegenwind en vals plat. Ook vergiste ik mij in de drankpost door aan de verkeerde kant te lopen, nog net kon ik een drankje van de tafel grissen. De volgende 5km tijd was dan ook iets langzamer (17.43), maar ik pakte het tempo daarna weer mooi op en met een doorkomst van 1.43.38 liep ik bijna een pr op de 30km. Ik had nog steeds uitzicht op een tijd onder de 2.26, en toen opeens was het weer raak, op 32km onverwacht hoog in de rechter hamstring sloeg de kramp weer toe. Ik stond acuut stil, mijn vader probeerde mijn been te laten ontspannen, maar dat lukte helemaal niet.
Na 2 minuten kon ik eindelijk weer lopen, eerst rustig aan en toen weer wat sneller. Uiteindelijk liep ik weer 17km/u en toen schoot het er opnieuw in, en nog een keer…dat betekende einde oefening…erg jammer, de omstandigheden waren super, ik voelde me goed, in potentie was een tijd onder de 2.27 heel reëel…maar ja, het blijft een marathon…en de kramp komt steeds maar weer terug…en ik vraag mij af: “Ben ik hier wel geschikt voor?”.

One Response to “Amsterdam Marathon”

  1. JenJ Says:

    Hoi Casper,
    Ja dat was even flink balen, dat uitstappen van jou.
    Het zag er zo goed uit tot die 32 km en ook ik dacht dat wordt een toptijd voor jou, maar helaas.
    Uiteraard ben je wel geschikt voor de marathon gezien de genen die je hebt meegekregen van ons(-:
    Dus nog niet opgeven en er maar eens naar laten kijken is het advies.
    Gr. L JenJ