Atleet

Casper is hardloper van nationaal niveau. In het verleden richtte hij zich met name op de midden afstand. Dit heeft, zowel bij de jeugd als senioren, geresulteerd in enkele nationale titels en een wereldtitel bij de masters. Met zijn club Phanos heeft Casper diverse malen deelgenomen aan Europa Cup-wedstrijden. Nu de jaren beginnen te tellen richt hij zich op DE klassieke afstand van de atletiek: de marathon.

management

Casper is bewegingswetenschapper en heeft vele jaren ervaring in (project-)management, advies en beleid. Zowel binnen (semi-)overheden, sportorganisaties als commerciële bedrijven. Hij combineert zijn (interim) werkzaamheden met zijn sportieve loopbaan als atleet.

Sylvestercross

Afgelopen oudjaarsdag was het weer zover: de Sylvestercross te Soest!
Na een behouden start wist ik na de derde ronde (2 kleine en 1 grote) wat door te schuiven in het veld. De vierde ronde ging 5 seconden sneller dan de derde, een goed perspectief voor het slot van de race.

Foto: Aktiefoto

Echter halverwege ging het mis in de vijfde ronde, een boomwortel gooide roet in het eten…ik ging flink door mijn enkel en dat deed behoorlijk pijn. Doorlopen was geen optie en met de ondersteuning van twee EHBO-ers van het Rode Kruis werd ik netjes afgeleverd bij de EHBO-post. Daar werd geijsd, gemasseerd en ook kreeg ik een drukverband…door dit adequate optreden van het EHBO-team (dank!) en het feit dat ik voortijdig gestopt was viel uiteindelijk de schade mee…hopelijk kan ik in Egmond deelnemen aan de halve marathon.

Eerste test na A’dam: 7 Heuvelenloop

Op 20 november liep ik de Zevenheuvelenloop, een van de mooiste wegwedstrijden van Nederland.
Na een vlotte start moest ik wat terug in tempo. Aansluitend wist ik dit goed vol te houden en op 5 km kwam ik door in 16.33. Het glooiende parkoers kostte me toch wat meer moeite dan de voorgaande jaren, waarschijnlijk nog wat naweeën van de marathon. Op 10km was de tijd: 33.22
Het laatste stuk heuvel af wist ik het tempo weer wat op te voeren. Uiteindelijk finishte ik in 50 minuten precies, niet bijzonder, maar ook niet heel slecht gezien de herstelperiode na Amsterdam. Een mooie trainingsloop en een mooie test waar ik sta op dit moment.

Amsterdam Marathon

Prachtig weer was het op 16 oktober. Perfect om een goede marathon neer te zetten en ook de benen voelden goed aan.
Na een prima start met een eerste 5km in 17.12 lag het tempo eigenlijk net iets te hoog. Samen met Rob Detert liet ik mij iets afzakken en samen kwamen we op 10km door in 34.23 (5km: 17.11). Het tempo was hetzelfde gebleven, we lieten de groep voor ons alleen gaan.
Op 12 km kwam Lornah Kiplagat met twee hazen voorbij, hun tempo lag vrij hoog, dus ik liet ze in eerste instantie voorbij lopen. Echter Rob haakte wel aan, mijn vader die mee fietste riep al “Meegaan!” en na honderd meter dacht ik: “Straks langs de Amstel tegenwind: inderdaad meegaan!”.
Ik kon eigenlijk vrij makkelijk versnellen en aanhaken, het was een mooi tempo, veel motoren in de buurt en boven ons cirkelde de helikopter…dat gaf wel een kick. Ook zou ik snel langs mijn vriendin komen, die samen met onze dochter en mijn moeder op het 15km punt zouden staan. Hier kwam ik door in 51.29 (5km: 17.06).
Rob moest ondertussen afhaken en ik wist mooi mee te gaan langs de Amstel. Mijn plan was: volgen t/m Oudekerk en dan op de terugweg langs de Amstel mijn eigen tempo kiezen. Zo gezegd zo gedaan, op 20km was de doorkomsttijd: 1.08.35 (5km: 17.06) en op de halve marathon 1.12.20. Vanaf dat moment liet ik Lornah lopen en viel het tempo iets terug naar 17km/u. Ik had het gevoel dit nog lang te kunnen volhouden, de marathon was nu echt begonnen.

Foto: Jelle Kok

Op 25km liep ik 1.25.55 (17.22). Hierna volgde een zwaar stuk op het saaie industrieterrein met flink wat tegenwind en vals plat. Ook vergiste ik mij in de drankpost door aan de verkeerde kant te lopen, nog net kon ik een drankje van de tafel grissen. De volgende 5km tijd was dan ook iets langzamer (17.43), maar ik pakte het tempo daarna weer mooi op en met een doorkomst van 1.43.38 liep ik bijna een pr op de 30km. Ik had nog steeds uitzicht op een tijd onder de 2.26, en toen opeens was het weer raak, op 32km onverwacht hoog in de rechter hamstring sloeg de kramp weer toe. Ik stond acuut stil, mijn vader probeerde mijn been te laten ontspannen, maar dat lukte helemaal niet.
Na 2 minuten kon ik eindelijk weer lopen, eerst rustig aan en toen weer wat sneller. Uiteindelijk liep ik weer 17km/u en toen schoot het er opnieuw in, en nog een keer…dat betekende einde oefening…erg jammer, de omstandigheden waren super, ik voelde me goed, in potentie was een tijd onder de 2.27 heel reëel…maar ja, het blijft een marathon…en de kramp komt steeds maar weer terug…en ik vraag mij af: “Ben ik hier wel geschikt voor?”.

Rome: puntjes op de i

Afgelopen weekend was ik in Rome, heerlijk genoten van de sfeer in deze mooie en leuke stad. Ook was het perfect trainingsweer…niet te warm en niet te koud. Ik heb 3 mooie trainingen kunnen doen om de puntjes op de i te zetten voor a.s. zondag (marathon van Amsterdam).

Op zaterdag heb ik een heuveltraining afgewerkt om nog wat extra power in de benen te krijgen en op zondag mijn laatste lange duurloop langs de Tiber met daarin 2 serieuze tempoblokken van 10 en 5 km. Qua tempo kon ik net iets sneller lopen dan het beoogde marathontempo en dat ging gelukkig erg makkelijk: 33.55 en 16.45. Ook het herstel was goed en snel. Op Maandag stond een herstelloop op het programma die ik in een rustig tempo heb afgewerkt.

Nog een paar ontspannen trainingen, goed uitrusten en dan ben ik er klaar voor.

Weer brons

Afgelopen zondag was de NK halve marathon in Breda tijdens de Bredase Singelloop. Onder zeer zomerse omstandigheden gingen wij om 14.00 van start.
Het doel was onder de 1.10 te finishen, maar gezien het warme weer moest ik deze doelstelling bijstellen.

De eerste 10 kilometers gingen in een prima tempo van 33.22 en op 15km kwam ik door in 50.35. Daarna kreeg ik wat meer verval, echter ik bleef wel mensen inhalen…dus de warmte sloeg toe. Helaas kreeg ik in de slotkilometers wat last van mijn rechter kuit, wat resulteerde in kramp op 250m voor de finish. Ik moest even stoppen om te rekken en dat kostte mij mijn zilveren plek. Roy van Zon wist te profiteren van mijn noodgedwongen stop en uiteindelijk finishte ik als derde in mijn categorie (35+) op 5 seconden achter Roy in een tijd van 1.12.12.
Jammer van de kramp, hierdoor verloor in ongeveer een halve minuut, maar gelukkig stond ik toch nog op het podium. Net als een maand er voor tijdens de NK 10km.

Het herstel na afloop verliep goed en zo kon ik als training nog flink wat kilometers uitlopen. Over 1,5 week is de Marathon van Amsterdam, tevens het NK…ik heb er zin in!

Mooie trainingsweken

De afgelopen weken heb ik een mooie reeks aan trainingsweken kunnen noteren. Na onze reis in Australië had ik wat moeite om de draad weer op te pakken (wat verkoudheden, Tess die ons iets meer slapeloze nachten bezorgde en een keer flink door mijn enkel gegaan). Maar de afgelopen 9 weken heb ik een mooie omvang kunnen maken, met als hoogtepunt qua kilometers afgelopen week: 160km.

De komende 4 weken loop ik nog een 10km (Singelloop Utrecht), NK halve marathon (Bredase Singelloop) en als toetje de NK marathon (Amsterdam Marathon).
Deze weken zullen in het teken staan van marathon specifieke tempo’s en de omvang zal iets terug lopen.

Winst in Winschoten

Met een team van 7 man stonden wij als Bramsterdammers aan de start van de 10x10km van Winschoten. Ons doel was winnen en mogelijk het parkoersrecord pakken.
Echter doordat we maar met 7 man waren moesten er 3 lopers 2 keer lopen, deze helden waren: Emiel, Jelte en Tom.

Het warme weer zorgde onderweg voor een waar slachtveld, hoe verder we in de wedstrijd kwamen hoe meer mensen om ons heen aan het wandelen waren of werden afgevoerd per ambulance. Echter velen van hen deden niet mee aan de estafetteloop, maar zij liepen 50 of 100 km: petje af!

Halverwege moesten we de koppositie afstaan aan het team van Runnersworld Groningen en leek het erg spannend te worden. Echter in het tweede deel konden we deze achterstand goed maken en we wisten zelfs flink uit te lopen.

Helaas was door de hoge temperatuur het parkoersrecord niet haalbaar, uiteindelijk kwamen we 4 minuten tekort. Volgende jaar komen we terug met een team van 10 man, hopelijk werkt het weer dan ook een beetje mee en dan is een parkoersrecord zeker haalbaar.


Foto: Bjorn Paree

PS: Zelf liep ik als achtste loper 33.23, naar omstandigheden prima. Emiel Pieterse ontbreekt op de foto, hij liep 2 etappes.

Brons!

Op 4 september won ik de bronzen medaille tijdens het NK 10km in de categorie 35+. Ik mocht het podium delen met Roger Smeets (goud) en Noel Keijzers (zilver). De tijden waren niet spectaculair, want het weer zorgde ervoor dat het warm en benauwd was.

Na een slechte start, doordat in het startvak allerlei mannen voor mij stonden die maximaal 15 km/u kunnen lopen kon ik pas na 250 meter een beetje gas geven. Hierdoor miste ik de aansluiting vooraan en was het in het begin een soort inhaalrace.
Na een kilometer kwam ik een beetje in de juiste positie en ik hoopte na 5km wat te kunnen versnellen. De eerste 5km ging in 15.55, mijn doel sub 32′ was dus nog haalbaar.
Echter het tweede deel van de race was parkoerstechnisch iets lastiger en ook het warme benauwde weer zorgde ervoor dat een versnelling niet mogelijk was.
Na een paar trage kilometers kon ik het tempo in de laatste 1,5km weer wat oppakken en met een goede laatste 500m kwam ik tot een tijd van 32.24 en een derde plaats in mijn categorie.

Goede training

Vorige week zaterdag reisde ik weer af naar België, Merksem in dit geval.

In de planning lag een snelle 5.000m, helemaal gezien het goede verloop van een 3.000m twee weken er voor. Echter het liep een beetje anders, de afgelopen 2 weken waren de kilometers er flink in gehakt en het herstel liet lang op zich wachten. Eigenlijk kwam Merksem net een paar dagen te vroeg.

Ik wilde de race vergelijkbaar laten verlopen als de 3.000m in Utrecht…progressief dus. Vooraf had ik de race in drieën verdeeld en elke 1/3 van de race wilde ik iets versnellen.
Na 1.000m kwam ik in 3.02 door, prima dus. Daarop volgde nog 1,5 ronde in tempo 73/74, dat was ook goed. Echter daarna kon ik het tempo alleen maar handhaven, een versnelling zat er niet in en na 6 ronden liepen de rondetijden verder op. Op 3.000m kwam ik in 9.12 door, gelukkig wist ik in de laatste 600m weer wat te versnellen en met een mooi slot van 200m’s in 37-34-29 wist ik als zesde te finishen in 15.21. Net een seconde boven mijn SB en ik beschouw deze wedstrijd maar als een goede training.

Afgelopen dinsdag ging het gelukkig weer goed op mijn LDL, 30km in 2.04…hopelijk beleef ik a.s. zondag mijn piekmoment tijdens de NK 10km in Tilburg.

Goed gevoel

Afgelopen vrijdag liep ik tijdens de Trackmeeting in Utrecht een 3.000m. Ik ging van start met het idee van een trainingswedstrijd, aangezien ik deze week flink wat omvang zou maken (+/-145km) en ook afgelopen woensdag een stevige baantraining had gedaan.

Ik startte rustig, de eerste kilometer ging in 3.02, vervolgens schoof ik wat door in het veld en kon ik aanhaken bij Hidde Tangerman en Benjamin Romkes. De tweede kilometer liep ik in 2.57. Aansluitend wist ik nog verder te versnellen en kon ik Ries van Zon achterhalen, die op kop liep. Met een slotkilometer van 2.51 kwam ik uit op 8.50. Hiermee was ik dik tevreden, zeker gezien het gemak waarmee ik deze tijd kon neerzetten en ook het feit dat ik de wedstrijd winnend afsloot.
Kortom ik heb er een goed gevoel aan over gehouden. Nog 1 stevige trainingsweek en dan knallen in Merksem op een 5.000m en een week later tijdens de NK 10km in Tilburg.